0

بازخورد، بازانديشي و تفكر عامل

سعيدرضا مهرپوراين سخنراني حكايت داستاني است از زندگي آموزشي من به عنوان هيات علمي دانشگاه که جرقه  آن در شهر فقير و دورافتاده‌اي به نام رودان در استان هرمزگان خورد. در آنجا آموختم كه ما مي‌توانيم با استفاده از بازخوردي كه از ديگران دريافت مي‌كنيم، به بازانديشي بپردازيم و با بهره‌گيري از تفكر عامل، نوآوري كنيم.

وقتي به‌عنوان دستيار تخصصي سال آخر، به شهرستان رودان در استان هرمزگان رفتم، در اولين شب از کشيکم متوجه شدم که در آنجا پزشکان عمومي با بيماران دچار شکستگي بر اساس اصول علمي برخورد نمي کنند. حتي گروهي از پزشکان، هنر آتل‌گيري را به‌درستي نمي‌دانستند. اين قضيه به شدت مرا به فکر واداشت. براي بر طرف كردن اين مشكل، در مسجد بيمارستان رودان، کلاس‌هايي را برگزار کردم. پزشکان، پرستاران و  بهياران در آن کلاس‌ها شرکت مي‌کردند و فنون لازم را فرا مي‌گرفتند. روز آخر که مي‌خواستم به تهران باز گردم، گروه ديگري براي حضور در کلاس آمده بودند. اما من بايد بر مي‌گشتم. يکي از آنها با ناراحتي به من گفت: چرا شما در تهران و دانشگاه براي ما فيلمي آموزشي آماده نمي‌کنيد؟!

اين سؤال يا بهتر بگويم، اين بازخورد (فيدبك) مرا به شدت به فکر وا داشت. من در تمام طول پرواز از بندر عباس تا تهران مشغول به بازانديشي (رفلکشن) در مورد عملکرد آموزشي خودمان بودم. در حقيقت، اين بازخورد، شروع فعاليت‌هاي نوين آموزشي من شد. ابتدا فيلمي به نام برخورد صحيح با آسيب‌هاي اندام ساختم که تا همين امروز 8 سال است که در دانشگاه تهران تدريس مي‌شود و در سراسر کشور از آن استفاده مي‌کنند. پس از آن، پنج فيلم آموزشي ديگر ساختم و دو کتاب نوشتم و کتاب مرجع ارتوپدي دانشجويان کشور را بازنويسي کردم. تمام اين مسير از سه کلمه کليدي عبور مي‌کرد که مي خواهم در مورد آن بيشتر صحبت کنم: بازخورد، بازانديشي و تفکر عامل.