0

روش تسهیل گری در آموزش مبانی دینی

حمید مقصودی

تسهیل‌گری روشی است كه مي‌توان آن را ثمره بروز دموکراسی در نظام آموزشی و روش تدریس دردنیای مدرن دانست. اگر بخواهیم از اصطلاحات سیاسی بهره ببریم، تعبیر تسهیل‌گر به جای آموزگار یا معلم، کلاس درس را به جایی میان دموکراسی و دیکتاتوری تبديل مي‌كند. جایی که مي‌توان آن را حکومت نخبگان دانست. وقتي شما به عنوان تسهیل گر کنار دانش آموزان‌تان قرار مي‌گيريد، صرفا تلاش می‌کنید مسیر فهم را براي‌شان ساده‌تر کنید. اصولا در تسهیل‌گری آموختن و صحیح فکر کردن از نيل به نتیجه مهم‌تر است. شما به عنوان معلم فرصت دارید به مساله از زوایای دیگري نگاه کنید، حتی بسیار اتفاق مي‌افتد که خود می‌آموزید، و ممکن است مخاطبان شما به نتایج دیگری برسند كه با افكار و عقايد شما متفاوت است. نقش شما بیشتر نقش کنترل‌کننده‌ی بحث است و به رعايت موازین بحث صحیح از جمله نحوه‌ی استنادها، قضاوت‌ها، تعادل زمان بحث در کلاس و از این دست موارد حساس هستید.

بدون هیچ توضیحی روشن است که پياده كردن این روش در مورد باورها، خصوصا باورهای دینی خیلی ساده نیست و در مواردی ممکن است، ناشدني به نظر آيد. در اين سخنراني تلاش مي‌کنم نشان بدهم این روش با تمام فضای بازی که دارد، در گفتگوهای دینی، هم جواب می‌دهد و حتی با توجه به نسل مخاطبان ما، استفاده از آن ضروری به نظر می‌رسد.
موفقیت ما در روابط‌مان در دنیای جدید، در گرو به‌كار بردن روش تسهیل‌گری است. مي‌توان مطلوب بودن اين روش را با استفاده از ارزش‌هایی مثل هم‌فکری، رایزنی، گریز از جزم اندیشی، حق‌جویی، افزایش قدرت شنیدن، نگاه چند بعدی به مسایل و از این دست تکنیک‌ها که در واقع ریشه در باورهای ما و نوع نگاه ما به دنیای اطراف دارد، نشان داد. در نهایت، تسهیل‌گری در جمع دوستان نیکانی به جهت اشتراک در فضای آموزشی که بین ما وجود دارد، این روش را از یک امر نیکو و خیر، به یک مساله‌ی ضروری تبدیل می‌کند.